باشد و مغير با همه چيز است اما نه اينكه از آن بيگانه و جدا باشد » ! ( 1 ) و امام على بن الحسين سيد الساجدين ع در صحيفه سجاديه مىگويد : « الحمد للَّه الاول بلا اول كان قبله ، و الآخر بلا آخر يكون بعده ، الذى قصرت عن رؤيته ابصار الناظرين و عجزت عن نعته اوهام الواصفين : « ستايش مخصوص خدا است كه هستى او مبدأ آفرينش است بى آنكه ذات ازلى او را ابتدايى باشد ، و آخر در وجود است بى آنكه براى آن حقيقت ابدى آخر و انتهايى تصور شود ، موجودى قبل از او و بعد از او نتواند بود ، ذاتى است كه ديده بينندگان از ديدنش قاصر ، و فهم و انديشه توصيف كنندگان از نعمت و وصفش عاجز است » ( 2 ) . آرى شناخت خدا را از مكتب بزرگ اين « عباد اللَّه الصالحين » بايد فرا گرفت ، و در اين مدرسه درس خداشناسى خواند .

--> ( 1 ) نهج البلاغه خطبه 1 . ( 2 ) صحيفه سجاديه دعاء اول .